ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ေက်ာ္ေဇာ

ဘိုဘိုေက်ာ္ၿငိမ္း | အဂၤါေန႔၊ ဒီဇင္ဘာလ ၂၉ ရက္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ၁၄ နာရီ ၂၆ မိနစ္

Mizzima


ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ေက်ာ္ေဇာကို လူခ်င္းေတြ႔ရေတာ့ ကြန္ျမဴနစ္ရယ္၊ ဆိုရွယ္လစ္ရယ္ ခြဲမျမင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ကြယ္လြန္သြားတဲ့ ေက်းဇူးရွင္ (အေဖ) တို႔နဲ႔ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့တဲ့ ေတာ္လွန္ေရး ရဲေဘာ္တဦးအျဖစ္ပဲ ျမင္မိတယ္။ အေဖကိုလည္း သတိရတာနဲ႔ က်ေနာ္ ႐ိုေသစြာ ထိုင္ကန္ေတာ့ခဲ့ပါတယ္။ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာရဲ႕ ႐ိုးသားမႈကို ေတြ႔ရေတာ့လည္း က်ေနာ္ ေလးစားမိတာအမွန္ပါ။


ဒါေပမဲ့ က်ေနာ့္ဆီမွာ မၿပီးေသးတဲ့ မိသားစုတာဝန္က က်န္ေနေသးတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာ ေရးခဲ့တဲ့ သူရဲ႕ ကိုယ္ေရး ရာဇဝင္မွာ ေရးသားထားတဲ့ ဦေက်ာ္ၿငိမ္း အေၾကာင္းပါ။ က်ေနာ္နဲ႔ ခင္တဲ့ မိတ္ေဆြက ဘာေၾကာင့္ ျပန္မေရးတာလဲလို႔ အေရးဆိုၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕ကလည္း ထားလိုက္ပါေတာ့ဗ်ာလို႔ အၾကံ ေပးၾကတယ္။

အသက္ၾကီးၿပီျဖစ္တဲ့ ေတာ္လွန္ေရးသမားၾကီးကို ေလးစားမိတာတေၾကာင္း၊ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာ မိသားစုနဲ႔ေတြ႔ၿပီး ခင္မင္မိတာတေၾကာင္းေၾကာင့္ မေရးျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေမာင္ေမာင္ဆံုးသြားတဲ့ သတင္းၾကားမွ သခၤါရကို မေက်ာ္ႏိုင္ၾကတာ ေတြးမိတယ္။ အခ်ိန္က လူကို မေစာင့္ပါလားဆိုၿပီး သတိဝင္လာတယ္။ ဒီ့အျပင္ ျပန္လည္ေျဖရွင္းမႈမရွိခဲ့ရင္ ရာဇဝင္ကိုေရးရာမွာ အခ်က္အလက္မွန္ဖို႔ အေရးၾကီးတယ္ဆိုတာကို နားမလည္ႏိုင္တဲ့၊ ပုဂၢိဳလ္ေရးမုန္းတီးမႈကိုသာ အေျခခံရင္ အမွန္တရားဟာ ဖံုးကြယ္သြားႏိုင္တယ္ မဟုတ္လား?



ၾကယ္ေတြ၊ စၾကာဝ႒ာအေၾကာင္း ေလ့လာတဲ့ (Astronomy) ဘာသာရပ္အရ က်ေနာ္တို႔ စၾကာဝ႒ာ Universe ၾကီးဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၁၃.ရ ဘီလ်ံေလာက္က (Big Bang) ဆိုတဲ့ ေပါက္ကြဲမႈၾကီးက ေမြးဖြားခဲ့တယ္။ ဒီ Big Bang ရဲ႕ ေနာက္ခံ (Background Radiation) ကို မေပ်ာက္မပ်က္ရွာေတြ႔မွ BigBang ဆိုတာကို လက္ခံခဲ့ၾကတယ္။ ဒီလိုပဲ အျဖစ္အပ်က္ေတြရဲ႕ ေနာက္ခံသမိုင္းဆိုတာ ေဖ်ာက္ဖ်က္လို႔မရပါဘူး။ ရာဇဝင္ဆိုတာ အေရးၾကီးပါတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာေရးတဲ့ ကာလမွာ က်ေနာ့္အေေဖဟာ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ပါၿပီ။ သူ႔ေျဖရွင္းခြင့္ မရေတာ့ရွာပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာ အသက္ထင္ရွားရိွစဥ္မွာ ဒီေဆာင္းပါးကို ေရးရတာပါ။
အဆိုတခုကို သက္ေသနဲ႔ ႏွစ္ဖက္ၾကည့္တတ္ရပါမယ္။ ေနာင္ - ရာဇဝင္ဆရာေတြ သံုးသပ္ႏိုင္ေအာင္ တင္ျပရျခင္းပါ။ က်ေနာ္ ျပန္ေျဖရွင္းရမယ္ ဆိုတာကိုလည္း ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာနဲ႔ မိသားစုကို ကူမင္းမွာ ေတြ႔စဥ္က အသိေပးခဲ့ျပီးျဖစ္ပါတယ္။

ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာနဲ႔ မိသားစု က်ေနာ့္ အျမင္ကို နားလည္ႏိုင္ပါေစ။

အေရးၾကီးတဲ့ တခ်က္က က်ေနာ္ ယံုၾကည္တာက လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီပါ။ က်ေနာ့္အျမင္အရ ဘယ္ႏိုင္ငံေရး သေဘာတရားမွ ၿပီးျပည့္စံုတယ္ဆိုတာ မရိွပါဘူး။ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီမွာလည္း ခ်ဳိ႕ယြင္းခ်က္ေတြ ရိွတာပဲ။ ဒါေပမဲ့ ခ်ဳိ႕ယြင္းခ်က္ေတြၾကားက ဘာေၾကာင့္ အခုထိ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီဟာ ကမာၻၾကီးမွာ ရွင္သန္ၾကီးထြားလ်က္ရိွၿပီး ကြန္ျမဴနစ္ဝါဒဟာ က်ဆံုးခဲ့ရသလဲ?





ကြန္ျမဴနစ္ဝါဒရဲ႕ ဗဟိုဦးစီးစနစ္မွာ ငါ့ဝါဒသာ အမွန္၊ ဝါဒမတူသူဟာ ရန္သူ၊ တိုက္ထုတ္ထား - ဆိုတဲ့ (တဖက္သတ္) အမွန္တရားကို ဆုပ္ကိုင္ထားတတ္တယ္။ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီမွာေတာ့ လြတ္လပ္မႈနဲ႔အတူ လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚခြင့္ရိွတဲ့ Critical Thinking ဟာ အေရးပါလွပါတယ္။ Critical Thinking အရ အေတြးအေခၚျဖစ္ေစ၊ အဆိုျပဳခ်က္တခုကိုျဖစ္ေစ ဘက္စံုက ျငင္းဆိုခြင့္ ရိိွတယ္၊ ေထာင့္စံုက ၾကည့္ၿပီးမွ လက္္ခံခြင့္ ရိွတယ္။ အခု ဂ႐ိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းေခတ္ၾကီးမွာ လူငယ္ေလးေတြဟာ တယူသန္ မေတြးေတာ့ဘူး။ ေမးခြန္းေတြ ေမးမယ္၊ အေျဖရိွမွ လက္ခံၾကမယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ့္ရဲ႕ အျမင္ကို ဘက္စံုကၾကည့္ၿပီး တင္ျပခ်င္တာလည္း ပါပါတယ္။ လူငယ္ေလးေတြ စဥ္းစားႏိုင္ေအာင္ပါ။

ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာ္ဟာ တႏိုင္ငံလံုးကေလးစားရတဲ့ အထင္ကရပုဂၢိဳလ္တဦး ျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသားအဆင့္ရွိိွတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္လာရင္ စိတ္(ႏု)၍မရ အေျပာအဆိုျဖစ္ေစ အေရးအသားျဖစ္ေစ စိတ္(ႏု) ၍ မရပါ၊ ေဒၚသပါ၍ မရပါ။ ၂ဝဝ၉ ၾသဂုတ္လဆန္း ေက်ာ္ေက်ာ္က အေမရိကန္သမၼတေလာင္းအျဖစ္အေရြးခံခဲ႔တဲ႔ ယၡဳလက္ရိွ ႏိုင္ငံျခားေရးးဝန္ၾကီး ဟင္လရီကလင္တန္ဟာ လူထုနဲ႔ေတြ႔ဆံုပြဲ Town-Hall-Meeting တခုမွာ ေက်ာင္းသားတေယာက္ရဲ႕ ေမးခြန္းကို စိတ္ဆိုးၿပီး ဆတ္္ကနဲ ျပန္ေျဖခဲ့တဲ့အတြက္ အဲဒီျဖစ္ရပ္ဟာ ကမာၻေက်ာ္ခဲ့ရတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ျပင္သစ္သမၼတ ေရြးေကာက္ပြဲအၾကိဳ အေျခအတင္ စကားေျပာပြဲမွာ အမ်က္ထြက္လြယ္သူ၊ စိတ္ဆတ္သူလို႔ နာမည္ၾကီးတဲ့ စာကိုးဇီး (Sarkozy) ကို ၿပိဳင္ဘက္ လိြဳင္ရြယ္ (Royal) က စိတ္လိုက္မာန္ပါ ေျပာဆိုလာပါတယ္။ စာကိုးဇီးက “အိုမဒန္္လိြဳင္ရြယ္ရယ္၊ သမၼတပီသပါေစ” လို႔ ေလေအးေအးနဲ႔ ခြန္းတ႔ံုျပန္ခဲ့ရာ ႏိုင္ငံေရး ေလ့လာသူေတြနဲ႔ ေဝဖန္သူေတြရဲ႕ အျမင္အရ ပရိသတ္နဲ႔ ျပည္သူေတြက စာကိုးဇီးကို ပိုယံုခဲ့တယ္လို႔ သတ္မွတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အေျခအတင္ေျပာပြဲ (Debate) အၿပီးမွာ စာကိုးဇီးကို ေထာက္္ခံသူေတြ ပိုမ်ားလာၿပီး သမၼတအျဖစ္ အေရြးခံခဲ့ရတယ္။

အမ်ဳိးသားအဆင့္ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာခဲ့ရင္ က်ေနာ္တို႔ အညတရေတြလို စိတ္လိုက္မန္ပါ ေဒါသေရွ႕မထားသင့္ေတာ့ပါ။


ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာရဲ႕ ကိုယ္ေရးရာဇဝင္မွာ၎၊ ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းခန္းေတြမွာ၎ ဆိုရွယ္လစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ဆိုရွယ္လစ္စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြနဲ႔ ဆက္စပ္လာရင္ ကြန္ျမဴနစ္ေဒါသကို ဖံုးကြယ္ႏိုင္ပံု၊ ေက်ာ္လႊားႏိုင္ပံု မျမင္ရပါ။ ကြန္ျမဴနစ္ဆိုရင္ အေကာင္း၊ ဆိုရွယ္လစ္ဆိုရင္ အဆိုး၊ တလမ္းသြား အေတြးအေခၚက ထင္ေပၚလြန္းတယ္။ လြပ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲကာလနဲ႔ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးစ ကာလေတြမွာ ဆိုရွယ္လစ္နဲ႔ ကြန္ျမဴနစ္ေတြအၾကား ၿပိဳင္ဆိုင္မႈ ျပင္းထန္ခဲ့ၾကတယ္။ ရန္အၿငိဳး ၾကီးထြားခဲ့ၾကတာကိုး။




ေနာက္တခ်က္္ က်ေနာ္ျမင္တာက လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးကာစ ကာလ တပ္တြင္းျပိဳင္ဆိုင္မႈမွာ ဆိုရွယ္လစ္ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ၂ ဦးျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ေမာင္ေမာင္နဲ႔ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ေအာင္ၾကီးတို႔နဲ႔ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ေက်ာ္ေဇာတို႔ရဲ႕ တိုက္ပြဲဟာ ျပင္းထန္ခဲ့ၾကတယ္။ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ေက်ာ္ေဇာတို႔ မိသားစုနဲ႔ စကားေျပာၾကည့္တဲ့အခါ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ေအာင္ၾကီးဟာ မာနနဲ႔ အဂၤလိပ္လို႔ (arrogant) လူပါးဝတယ္။ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ေအာင္ၾကီးဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေနဝင္းနဲ႔ ခင္႐ံုမက ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ဦးႏုနဲ႔လည္း နီးတာေၾကာင့္ မာနေထာင္ခဲ့တယ္။ Mary Callahan ေရးတဲ့ Making Enemies စာအုပ္မွာ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းကိုပါ ၿခိမ္းေျခာက္္ခဲ့တယ္လို႔ ဆိုိုထားတယ္။ (မွတ္ခ်က္။ စာမ်က္ႏွာ ၁၈ဝ - အခန္း (၇) ကို ၾကည့္ပါ။)

က်ေနာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံက မထြက္ခင္ ငယ္စဥ္ေက်ာင္းသားဘဝက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ေမာင္ကို ၾကည့္မရခဲ့ပါ။ “ဒီလူၾကီး ငါ့အေဖကို အၿမဲဆူပူေအာင္ ေအာ္ပစ္္ေနတာပဲ” လို႔ ကေလးပီပီ ေတြးမိခဲ့တယ္။ က်ေနာ္ လူၾကီးျဖစ္ေတာ့ ငယ္စဥ္က အတူခင္ခဲ့တဲ့ က်ေနာ့္အကိုရဲ႕ ငယ္ေပါင္း (သြား) ဆရာဝန္တေယာက္နဲ႔ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕မွာ ျပန္္လည္ဆံုဆည္းခဲ့မိတယ္။ ေတြ႔တိုင္း အၿမဲဆူပူေအာ္ဟစ္ေနတယ္။ ငယ္ေပါင္းလည္းျဖစ္ အေပါက္ကလည္း ဆိုးတာေၾကာင့္ အထင္မၾကီးမိပါ။ တေန႔ (သြား)နာမွ မျပခ်င္ျပခ်င္နဲ႔ ျပမိတယ္။ ဒီေတာ့မွ က်ေနာ့္ မိတ္ေဆြဟာ လူေတြအထင္ၾကီးၾကတဲ့ အေမရိကန္ေပါက္ အျဖဴသြားဆရာဝန္ေတြထက္ မ်ားစြာ (သာ) ေၾကာင္း သိခဲ့ရတယ္။ က်ေနာ္ေတြ႔ဖူးတဲ့ သြားဆရာဝန္ေတြအထဲမွာ အေတာ္ဆံုးတေယာက္အျဖစ္ အသိအမွတ္မျပဳခ်င္ဘဲ အသိမွတ္ျပဳခဲ့ရတယ္။ ဒီေတာ့မွ က်ေနာ့္ဖခင္ၾကီးဟာ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေမာင္ေမာင္ကို ဘာေၾကာင့္ စိတ္မတိုရေၾကာင္း နားလည္ခဲ့ရတယ္။ အားကိုးရတဲ့ လူေတာ္ သို႔ေသာ္ အေပါက္ဆိုးတယ္။ “ေၾသာ္ သူ႔ဝသီီ“ ပဲလို႔ ၿပံဳးရင္း နားလည္ခဲ့ရတယ္။

ဒါေပမဲ့ ပဋိပကၡျပင္းထန္ေနတဲ့ အခ်ိန္ကာလမွာ ဒီၿပိဳင္ဘက္ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ၃ ေယာက္ၾကားမွာ ခံစားမႈေတြ ရွိခဲ့ရမယ္ဆိုတာကို နားလည္ႏိုင္ပါတယ္။ တေယာက္က အေပါက္ဆိုးတယ္၊ ေနာက္တေယာက္က ေမာက္မာတယ္။ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာဟာ ဒီႏွစ္ေယာက္္ၾကားမွာ ညပ္ေနမယ္ဆိုတာ ေတြးၾကည့္ႏို္င္ပါတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းက လူရည္လည္တယ္။ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာကို အသားလြတ္ ရန္ရွာပံု မေပၚဘူး။ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ေက်ာ္ေဇာ ပင္စင္ယူျပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ ကာလမွာ ရဲေဘာ္ သံုးက်ိပ္နဲ႔ ပတ္သက္ခဲ့တဲ့ ဂ်ပန္ တေယာက္ ရန္ကုန္ေရာက္အလာမွာ က်င္းပတဲ့ ညစာစားပြဲကိုတက္ဖို႔ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေနဝင္းက ဖိတ္တယ္။ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာက မတက္ခဲ့ဘူး။ လာဖိတ္တဲ့ ဗိုလ္မႉးၾကီးက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းက စိတ္မေကာင္းေၾကာင္း လာသတင္းေပးရင္း ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာကို သြားမလုပ္ၾကနဲ႔၊ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာက သူ႔ကို ဒုကၡမေပးရင္ ဘာမွမလုပ္ဘူးဆိုၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းက မွာထားေၾကာင္း ေျပာသြားေသးတယ္တဲ့။ ဒါ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာကိုယ္တိုင္ က်ေနာ္ ကူမင္းကိုေရာက္တုန္းက ျပန္ေျပာျပလို႔ သိရတာပါ။

ၾကားလိုက္ရေတာ့ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာကို သတင္းပါး၊ message လာထည့္သြားတယ္ဆိုတာကို ခ်က္ခ်င္း ရိပ္မိလိုက္တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအကြက္ေတြကိုလည္း သြားသတိရမိတယ္။
ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာမွာ ေျပာစရာ အားနည္းခ်က္ဆိုလို႔ တကြက္ပဲရွိတယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ အေဖေတြဘက္က လူၾကီးေတြ ေျပာခဲ့ဖူးတယ္။ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာဟာ ႏိုင္ငံေရး သိပ္႐ိုးလြန္းတယ္တဲ့။ Politically Naïve ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုတာပါ။

ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာပာာ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီရဲ႕ စစ္ဗိုလ္အားလံုး ေတာခိုရမယ္ဆိုတဲ့ အမိန္႔ကို ဖီဆန္ျပီး စစ္တပ္ထဲမွာ က်န္ခဲ႔ကတည္းက ကြန္ျမဴနစ္ပါတီနဲ႔ အဆက္အသြယ္ ျပတ္္ေနခဲ့တယ္။ ၁၉၅၆ ခုေလာက္မွာ ပုဒ္မ (၅) နဲ႔ ေထာင္ထဲေရာက္ျပီး က်န္းမာေရးခ်ိဳ႕တဲ့ ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ ဂ်ပန္္ေခတ္က ရဲေဘာ္(ဦး)ၾကီးျမင့္ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း အကူအညီနဲ႔ ေထာင္ထဲက လြတ္ေအာင္လုပ္ျပီး အိမ္မွာတင္ထား၊ ေဆးကုသေပးခဲ့ပါတယ္တဲ့။ (မွတ္ခ်က္ - သခင္တင္ျမ၏ ဘံုဘဝမွာျဖင့္ ထက္ခ်ပ္မကြာ၊ စာမ်က္ႏွာ ၂၄၉-၂၅၂ ကို ၾကည့္ပါ။)




ဦးၾကီးျမင့္ကို ေထာင္က လႊတ္ေပးဖို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေနဝင္းကို အကူအညီ ေတာင္းေတာ့ ႏုိင္ငံေရး ေျမေခြး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေနဝင္းက အသာေလး ႀကိဳးရွည္ရွည္နဲ႔ လႊတ္ထား ေပးလိုက္တာေပါ့။ တပ္ထဲမွာ ယွဥ္ႏိုင္တာ ရဲေဘာ္ သံုးက်ိပ္ဝင္ဆိုလို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေက်ာ္ေဇာ တေယာက္သာ က်န္တာပဲ။

ဦးၾကီးျမင့္ဟာ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီရဲ႕ စီစီ (ဗဟိုေကာ္မတီဝင္) ဦးၾကီးျမင့္ကပဲ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ေက်ာ္ေဇာကုိ ျပန္လည္ စည္း႐ံုးသြားတာပဲ။ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီရဲ႕ စီစီ တေယာက္ကို ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီဝင္ေဟာင္း စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ အိမ္မွာ တင္ထားတာ သတိမထားမိဘဲ ေနၾကပါ့မလား? စစ္တပ္နဲ႔ ရင္ဆိုင္တိုက္ေနရတာက ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ။ ေနာက္ဆံုး စီစီ (ဦး)ႀကီးျမင့္ကို ေထာင္ထဲမွာ ပီဘီ (PB) ျဖစ္လာတဲ့ (ဦး)လွေသာင္းက ညႊန္ၾကားျပီး စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး အိမ္ကေနျပီး ပါတီလုပ္ငန္းကို လွ်ဳိ႕ဝွက္လုပ္ေနၾကပါတယ္တဲ့။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းက အသာေလးအဆင္းတြန္းေပးျပီး ငါးၾကင္းဆီနဲ႔ ငါးၾကင္းေၾကာ္ႏိုင္ခဲ့တာပါ။

ဒါ့အျပင္ က်ေနာ္ရဲ႕ ဖခင္ဟာ ကြန္ျမဴနစ္ေတြနဲ႔ အားၿပိဳင္ေနရတာေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းနဲ႔ ေပါင္းရေပမယ့္ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ မ်က္စိ္ေဒါက္ေထာက္ ၾကည့္ေနရတာပဲ။ ကြန္ျမဴနစ္ေတြ အားသာၿပီး ရန္ကုန္အစိုးရျဖစ္ေတာ့ က်ဳပ္ ကြန္ျမဴနစ္ေတြနဲ႔ ေပါင္းေတာ့မယ္လို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း ေျပာခဲ့တာကိုလည္း ဦးေက်ာ္ျငိမ္း မေမ့ဘူး။

လက္ဝဲညီညြတ္ေရး ဖြဲ႔စဥ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းက ဥကၠ႒၊ ဦးသိန္းေဖျမင့္က အတြင္းေရးမႉးအေနနဲ႔ အာဏာသိမ္းဖို႔ ၾကံစဥ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းက ေလတပ္ကို သံုးရင္သံုးဖို႔ ဗိုလ္္သိန္းတန္ကို ကိုင္ထားတယ္။ သစၥြာရိွတဲ့ တပ္ၾကပ္တေယာက္က သတင္းေပးတာေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းကို ေျဗာင္ေမးခဲ့တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း မပါေတာ့ အာဏာသိမ္းဖို႔ အစီအစဥ္ပ်က္သြားတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းက တခါ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းရဲ႕ ညီတဝမ္းကြဲ ဦးေထြးျမင့္ ကြန္ျမဴနစ္ျဖစ္ေနတာနဲ႔ ျပန္ကိုင္္တဲ့အတြက္ မဖမ္းခ်င္ဘဲ ဦးေထြးျမင့္ကို ဖမ္းရတယ္။ ဒါေတြက လူမသိသူမသိ (အာဏာ) ရဲ႕ အားၿပိဳင္မႈေတြပဲဲ။ ဒါေၾကာင့္ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းကို Balance လုပ္ဖို႔ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာကို ႏိုင္ငံျခားမစ္ရွင္မွာ ေခၚခဲ့တယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာက ႏိုင္ငံေရး႐ိုးလြန္းေတာ့ မေအာင္ျမင္ခဲ့ဘူး။


ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာ အျမင္က ရန္ရွာတဲ့ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေအာင္ၾကီးတို႔ကို ရန္မရွာတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းထက္ အႏၲရာယ္ၾကီးတယ္လို႔ သတ္မွတ္ခဲ့ပံုရတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းရဲ႕ေအာက္မွာ ဆိုရွယ္လစ္ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေတြနဲ႔ ဗိုလ္မႉးၾကီးေတြရွိတယ္။ ဒါ့အျပင္ ဗိုလ္မွႉးၾကီး ၾကည္ဝင္းက ဦးဗေဆြၾကီးရဲ႕ မယားညီအကို၊ ဒုဗိုလ္မႉးၾကီးၾကည္ဟန္က ဦးေက်ာ္ျငိမ္းရဲ႕ ေယာက္ဖ။ ဗိုလ္မႉးၾကီးခင္ညိဳက ဗိုလ္ခင္ေမာင္ေလးရဲ႕ ညီ။ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာသာ ဦးေက်ာ္ျငိမ္းနဲ႔ မဟာမိတ္ဖြဲ႔မိရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းကို Check mate လုပ္ဖို႔ ကစားကြက္လွႏိုင္တာေပါ့။

ဒါေပမဲ့ ကြန္ျမဴနစ္၊ ဆိုရွယ္လစ္ အက္ေၾကာင္းနဲ႔ သံသယေတြေၾကာင့္ မရခဲ့ၾကဘူး။ ဝါဒေရး လႊမ္းမိုးမႈက ၾကီးမားတာကိုး။

အေနေဝးၾကေတာ့ တေယာက္အေၾကာင္း တေယာက္မသိတာလည္း ပါႏိုင္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ညီအကို ဦးသန္႔ အေရးအခင္းမွာ ပါဝင္မႈနဲ႔ အဖမ္းခံရေတာ့ က်ေနာ့္အေဖက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းကို သားေတြအတြက္ စာေရးေျပာလိမ့္မယ္လို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာ မိသားစုက ထင္ခဲ့ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ႏိုင္ငံရးသမားေတြကလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းဆီ စာေရးၾကတဲ့ သာဓကေတြကလည္း ရွိၾကတာကိုး။

က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ဖခင္ၾကီးက ႏိုင္ငံေရး ဒူးမေထာက္ခဲ့သလို က်ေနာ္တို႔ကလည္း ေထာင္ထဲမွာ အလံမလွဲခဲ့ၾကဘူး။ လြတ္ရက္ေစ့မွ ရင္ေကာ့ၿပီး ထြက္ခဲ့ၾကတာပါ။
က်ေနာ္က ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ေက်ာ္ေဇာကို ၃ ပိုင္းခြဲ ျမင္မိတယ္။
- (၁) လူသားထဲက လူတေယာက္
- (၂) စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္
- (၃) ကြန္ျမဴနစ္

(၁) ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာဟာ ႐ိုးသားတဲ့ လူသားတေယာက္၊ ေျဖာင့္မတ္တဲ့ လူသားတေယာက္၊ တိုင္းျပည္ခ်စ္တဲ့ မ်ဳိးခ်စ္တေယာက္။ ေလးစားစရာပါ။
(၂) စစ္တိုက္ေတာ္တဲ့၊ ႐ိုးသားတဲ့၊ ေျဖာင့္မတ္တဲ့ စစ္သားတေယာက္။ ခ်ီးက်ဴးစရာပါ။
စစ္တိုက္ေတာ္တဲ့ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို က်ေနာ္ သိခ်င္တာမို႔ ေမးမိတယ္။ အန္ကယ္္က Strategy မဟာဗ်ဳဟာမွာ ေတာ္တာလား? logistic ေတာက္ပံ့ေရးမွာ ေတာ္တာလား? Tactics နည္းဗ်ဴဟာမွာ ေတာ္တာလားလို႔? ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာက ႐ိုး႐ိုးၾကီး ေျဖတယ္။ အားလံုးမွာ ေတာ္တာတဲ့။ ဟန္ေဆာင္တာ မရိွဘူး။ က်ေနာ္ လက္ခံၿပံဳး ၿပံဳးမိတယ္။

(၃) ကြန္ျမဴနစ္တေယာက္အေနနဲ႔ေတာ့ က်ေနာ္ အ႐ိုးသားဆံုး ဝန္ခံရရင္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိတယ္။
တကယ့္အတြင္းနက္နက္ ေလ့လာၾကည့္ရင္ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာနဲ႔ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီတုိ႔ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးဟာ အေပၚယံ၊ မီဒီယာမွာ ျမင္ရထာထက္ ႐ႈပ္ေထြးပါတယ္။ က်ေနာ့္အျမင္အရ ေျပာရရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာဟာ အသံုးခ်ခံလိုက္ရတယ္လို႔ ျမင္မိတယ္။

ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ဗဟိုက ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာမိသားစုကို ေတာ္ေျဖာင့္မွန္ကန္စြာ မဆက္ဆံခဲ့ဘူးလို႔ ျမင္မိတယ္။

ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာဟာ သခင္းစိုးအေျပာေကာင္းတာနဲ႔ ကြန္ျမဴနစ္ျဖစ္ခဲ့ပံုရတယ္။ ဒုတိယအၾကိမ္ ပါတီညီလာခံမွာ ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ ျဖစ္ေနၿပီ။ သခင္စိုးက လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးသမား။ ဒါေၾကာင့္ စစ္ဗိုလ္ဆိုရင္ အေလးေပးဆက္ဆံတယ္။

ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာ ဘာေၾကာင့္ ေတာမခိုသလဲ ?

ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာက သူ တီဘီ (အဆုတ္) ေရာဂါနဲ႔ ေဆးကုေနရလို႔ ေတာမခိုခဲ့ဘူးလုိ႔ ေရးခဲ့တယ္။ သခင္တင္ျမရဲ႕ ဘံုဘဝမွာျဖင့္ ထက္ခ်ပ္မကြာ စာမ်က္ႏွာ ၂၅၁ မွာ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ေပါလစ္ဗ်ဴ႐ိုက ေတာခိုဖို႔ ညႊန္ၾကားေတာ့ လက္နက္ကိုင္ ေတာခိုတာ မွားတယ္လို႔ ျမင္ၿပီး ျငင္းလိုက္တယ္။ ဒါနဲ႔ သူ႔ကို ပါတီဝင္အျဖစ္က ထုတ္ပယ္ခဲ့တယ္လို႔ ဆိုတယ္။ မိသားစုတဦးရဲ႕ အဆိုအရ သခင္သန္းထြန္းကို မယံုတာေၾကာင့္လို႔ သိရတယ္။

က်ေနာ္ ယူနန္ေရာက္မွ သိရတာက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို ၾကည္ညိဳစိတ္ေၾကာင့္ သခင္သန္းထြန္းတို႔အုပ္စု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို ပုဂၢိဳလ္ေရးတိုက္ခိုက္တာကို အျမင္မၾကည္တာလို႔ သိရတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာဟာ ပါတီနဲ႔ အဆက္အသြယ္ျပတ္ေန႐ံုမက စိတ္နာၿပီး သခင္တင္ျမ ေျမေအာက္လႈပ္ရွားစဥ္က အေတြ႔မခံခဲ့ဘူး။ ဦးၾကီးျမင့္ကို ကယ္ျပီးမွ ျပန္လည္စည္း႐ံုးျခင္း ခံခဲ့ရတာပါ။ ေထာင္ထဲမွာပဲ ပီဘီ (PB) ေပၚလစ္ဗ်ဳ႐ိုဝင္ ျဖစ္လာတဲ့ ဦးလွေသာင္းရဲ႕ ညႊန္ၾကားခ်က္္နဲ႔ ေထာင္ထဲမွာ စီစီ (CC) ျဖစ္လာတဲ့ ဦးၾကီးျမင့္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာ အိ္မ္မွာေနၿပီး၊ ရတဲ့ သတင္းေတြကို ပို႔ခဲ့ပါတယ္တဲ့။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြ ဘယ္လိုမိသြားသလဲဆိုတာ သခင္တင္ျမစာအုပ္မွာ ဖက္ၾကည့္ၾကပါ။ စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းသလို၊ သခၤန္းစာယူစရာ ေကာင္းတာေတြ ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။

ဒီစာရြက္စာတမ္းေတြ မိတာသိလ်က္နဲ႔ သခင္သန္းထြန္းတို႔က ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာကို အသိမေပးခဲ့ဘူး။ ဗိုလ္မႉးၾကီးၾကည္ဝင္းက ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာ ႐ံုးခန္းအေရွ႕ကျဖတ္ၿပီး ဒီစာရြက္စာတမ္းေတြကို လာယူသြားခဲ့တာတဲ့။ ၾကိဳသိရင္ IO (Intelligence-Officer) စစ္ဗိုလ္ကို ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာအေနနဲ႔ တားႏိုင္ရင္ တားႏိုင္မွာေပါ့။ ဒါလည္း ကူမင္းေရာက္မွ သိခဲ့ရတာပါ။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာဟာ သူရဲေကာင္း (ဟီ႐ိုး) မို႔လို႔ ကြန္ျမဴနစ္ ဝါဒျဖန္႔ခ်ိေရးအရ Larger Than Life ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ေအာင္ ျမႇင့္တင္ဖန္တီးခဲ့ေပမယ့္ တကယ္တမ္း ေတာခိုလာေတာ့ ဗဟိုက အျပည့္အဝ မယံုၾကည္ခဲ့ဘူးလို႔ ထင္တယ္။

ေတာခိုေက်ာင္းသားေဟာင္းေတြ ေရးတဲ့ ထို႔ေၾကာင့္ဤသို႔ (သံပတ္ေပးထားေသာ စက္႐ုပ္ သို႔မဟုတ္ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ေက်ာ္ေဇာရဲ႕ စာမ်က္ႏွာ ၅၄၃ အဆိုအရ) ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာခမ်ာ စစ္ေျမျပင္၊ ပကတိအေျခအေနေတာင္ ေပးသိမခံရလို႔ ဆိုထားပါတယ္။ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ဗဟိုေကာ္မတီ အေျခစိုက္ရာ ပန္ဆုိင္းကို စြန္႔စြန္႔္စားစားသြားခဲ့ၿပီး ကြန္ျမဴနစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ အတူေနကာ (လ) နဲ႔ခ်ီၿပီး ေဆြးေႏြးခဲ့တဲ့ ဗာတဲလ္္လစ္တနာ Bertil Litner ေရးတဲ့ Land of Jade, The Rise & the fall of CPB, Burma in Revolt တို႔ကို ဖတ္ၾကည့္ပါ။ ပါတီဗဟိုက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာကို ထိုက္ထိုက္တန္တန္ တပ္နီေတာ္ၾကီးကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာလက္ထဲကုိ ယံုယံုၾကည္ၾကည္ အပ္ႏွံၿပီး ဦးစီးမႉးတာဝန္ မေပးခဲ့တာကို သိရပါလိမ့္မယ္။

ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာ ကြန္ျမဴနစ္နယ္ေျမကို လြတ္ေျမာက္လာတာဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းက တမင္လႊတ္ေပးလိုက္တာလို႔ Bertil Litner က သူ႔အျမင္ကို စာေရးသူကို ေဆြးေႏြးဖူးပါတယ္။
ကြန္ျမဴနစ္ - ပီဖီရဲ႕ အမိန္႔ကို ဆန္႔က်င္ၿပီး ဆိုရွယ္လစ္ စစ္ဗိုလ္ေတြ ဦးစီးတဲ့ စစ္တပ္မွာ တဦးထဲ က်န္ခဲ့တဲ့ ကြန္ျမဴနစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဟာ ဆုိရွယ္လစ္စစ္တပ္မွာ တပ္ကို ကိုင္ၿပီး တိုက္ခြင့္ရေသးတယ္။
ကြန္ျမဴနစ္တပ္နီီေတာ္မွာ တိုက္ခြင့္ မရေတာ့ပါ။

ရာဇဝင္ၾကီးခဲ့တဲ့ နာမည္ေက်ာ္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးကို ဘာေၾကာင့္ ဦးစီးၿပီး မတိုက္ခိုင္းတာလဲ?

တိုက္ပြဲအေတြ႔အၾကံဳႏုတဲ့ လူက စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ေနရာယူၿပီး စစ္ပြဲအေတြ႔အၾကံဳ ဝါရင့္သဘာရင့္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုေတာ့ ဒုစစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ဆိုၿပီး သုေတသနလုပ္ခိုင္းထားပါတယ္တဲ့။

ကြန္ျမဴနစ္ဗဟိုကသာ အာဃာတစိတ္ကို ေရွ႕တန္းမတင္ဘဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာလို ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးကို တပ္ကို ယံုယံုၾကည္ၾကည္ ပံုအပ္ၿပီး စိတ္တိုင္းက် တိုက္ခြင့္ေပးခဲ့ရင္ ဗမာျပည္ရာဇဝင္ ေျပာင္းႏိုင္တဲ့ အေျခအေန ရိွခဲ့တာေပါ့။


ကြန္ျမဴနစ္ေတြရဲ႕ အေနာက္ေျမာက္က တပ္ေတြနဲ႔ ပဲခူး႐ိုးမက တပ္ေတြ ခ်ိပ္မိခဲ့ရင္ …။

ကြန္ျမဴနစ္ပါတီအတြင္း သခင္သန္းထြန္းရဲ႕ အာဃာတအမ်က္ဟာ အေတာ္ျပင္းထန္တယ္။ အခုထိ အက်ဳိးသက္ေရာက္လ်က္ရွိတယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။

အမိန္႔ဖီဆန္မႈနဲ႔ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာကို ပါတီဝင္အျဖစ္က ထုတ္ပစ္ခဲ့တယ္။ အက်ဳိးဆက္က ပါတီကို အက်ဳိးျပဳခဲ့တဲ့ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာကိို ဗဟိုက မယံုလို႔ တပ္ကိုင္ခြင့္ မရခဲ့ရွာဘူး။
xxxxxxxx

အခုထိ ဆိုရွယ္လစ္ေတြကို အခဲမေၾကႏိုင္ၾကေသးဘူး။ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းေၾကာင့္ အာဏာလက္လြတ္ခဲ့ရတယ္လို႔ ေခါင္းထဲ စြဲေနၾကတုန္းပဲ။ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းကို ျပည္တြင္းစစ္ တရားခံျဖစ္ေအာင္ ဝိုင္းတိုက္ၾကတုန္း။

ကြန္ျမဴနစ္ေတြနဲ႔ ဆိုရွယ္လစ္ေတြရဲ႕ ပဋိပကၡက နက္ရိႈင္းခဲ့တာကိုး။ အာဏာျပိင္ပြဲမွာ ရႈံးခဲ့သူေတြက ပိုနာၾကည္းမယ္ဆိုတာကို သိေပမယ့္လည္း …။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း ၂၆ ႏွစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ၿပီးေတာ့ နအဖနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊေခတ္ပဲ အႏွစ္ ၂ဝ ရွိခဲ့ၿပီ။ ကြန္ျမဴနစ္ ေဒါသက မျပယ္ႏိုင္ေသးပါလား။

က်ေနာ္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိတာက က်ေနာ္ေလးစားတဲ့ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာမွာပါ ေဒါသက်န္ေနတာကို ေတြ႔ရလို႔ပါ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာက သူရဲ႕ ကိုယ္ေတြ႔မွတ္တမ္းမွာ ---
ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းဟာ ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးတုန္းက တိုင္း ၆ မွာ တာဝန္က်တာကို မသြားခဲ့ဘူး၊ သူရဲေဘာနည္းတယ္လို႔ စြပ္စြဲခဲ့တယ္။
က်ေနာ္ ဘာေၾကာင့္ ျပန္ေျဖရွင္းသင့္သလဲ ?
Critical Thinking ကို လက္ခံတဲ့ လူတေယာက္အေနန႔ဲ ဖခင္ျဖစ္လို႔ မ်က္စိမွိတ္ ေထာက္ခံျခင္း မျဖစ္သင့္ပါ။ အခ်က္အလက္ Facts ေပၚမွာ အေျခခံရင္ ေဝဖန္႐ံုမက တိုက္ခိုက္လာရင္ေတာင္ လက္ခံရမွာပဲ။

ကူမင္းမွာ အေျခအတင္ ေဆြးေႏြးၾကရင္း ေဒါက္တာလွေက်ာ္ေဇာက ဆိုရွယ္လစ္ေတြ သတင္းစာတိုက္ေတြကို ဝင္႐ိုက္တာကို ေဖာ္ထုတ္လာတယ္။ က်ေနာ္က မကာကြယ္ခဲ့ပါ။ ဒီလုပ္ရပ္ဟာ မွားတယ္ဆိုတာကို လက္ခံတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အကို ဦးေအာင္သန္းေရးတဲ့ ၁၆ ႏွစ္ ႏိုင္ငံေရးအေတြ႔အၾကံဳ စာအုပ္မွာ ဦးေက်ာ္ျငိမ္းကိုယ္တိုင္ ေနာင္တရေၾကာင္း ေဖာ္ျပခဲ့တာပဲ။ ဒါက အာဏာရဲ႕ ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ သာဓက တခုပဲ။

ဒီမိုကေရစီေအာက္မွာ အာဏာလြန္ေတာ့ သတင္းစာတိုက္ေတြ အ႐ိုက္ခံရတယ္။ပစၥည္းမဲ့ အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္မွာ အာဏာလြန္ေတာ့ ျဖဳတ္-ထုတ္-သတ္ေတြ ျဖစ္ကုန္ေရာ မဟုတ္ပါလား?



ၾကံဳလို႔ေျပာရရင္ - သခင္တင္ျမဟာ ဘံုဘဝမွာျဖင့္ ထပ္ခ်ပ္မကြာစာအုပ္မွာ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းဟာ ရက္စက္လိုက္တာလို႔ ေထာင္တြင္း အျဖစ္အပ်က္ကို ရည္ညႊန္း - ေဖာ္ျပရင္းစြပ္စြဲခဲ့တယ္။
ဒါက သူ႔ရဲ႕ သေဘာထား ေထာင္တြင္းမွာ ကိုယ္တိုင္ ခံစားမႈအရ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ခံစားမႈ တင္ျပခံစားခြင့္ ရွိတယ္လို႔ ျမင္မိတယ္။

တဖက္က ျပန္ၾကည့္ရင္ အစိုးရနဲ႔ သူပုန္ အျပန္အလွန္ ေခ်မႈန္းရမယ္။ ဒါ ပကတိိ (အာဏာ) ရဲ႕ ျဖစ္ရပ္။ အစိုးရျဖစ္ၿပီဆိုရင္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရးနဲ႔ လံုၿခံဳေရးတာဝန္ ရိွလာတယ္။ စပ္တပ္ရိွရမယ္။ ပုလိပ္ရိွရမယ္။ ျပည္ထဲေရးဝန္ၾကီး တာဝန္ယူရရင္ ဖမ္းမိန္႔ေပးရမယ္။ ဒီမိုကေရစီေပၚထြန္း႐ံုမက ဒီမိုကေရစီ အေျခတြယ္မွ (ဥပေဒ) အရ ဆိုတာေတြနဲ႔ ထိန္းကြပ္ႏုိင္မယ္။ သူပုန္ေတြ ဝိုင္းေနတဲ့ ေခတ္ဦးကာလမွာ (ဥပေဒ) နဲ႔ အာဏာရွိသူတို႔ကို ထိန္းကြပ္ဖို႔ အေျခအေနက မေပးလွ - အသက္ရွင္ေရးက အဓိက ပိုက်လာတယ္။

ဒီမိုကေရစီေခတ္က (ေထာင္) အေျခအေန၊ မဆလေခတ္နဲ႔ ယေန႔ နအဖ ေခတ္ ေထာင္အေျခအေနကို ယွဥ္ၾကည့္ပါ၊ သံုးသပ္ၾကည့္ပါ၊ သခင္တင္ျမရာလို႔သာ တင္ျပခ်င္ပါတယ္။

နဝတ-နအဖ ေထာင္တြင္း ငရဲခန္းေတြအေၾကာင္း ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ေဖာ္ျပၿပီး သတၱိရွိရွိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊ ရက္စက္တယ္ဗ်ာလို႔ ေၾကြးေၾကာ္ေပးပါဦးလို႔သာ ေတာ္လွန္ေရး ရဲေဘာ္ေဟာင္းၾကီး သခင္တင္ျမကို ေတာင္းဆိုခ်င္ပါတယ္။



ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းက ျပည္ထဲေရးဝန္ၾကီးျဖစ္ဖို႔ ၾကိဳးစားခဲ့တာ မဟုတ္ရပါ။

ဆိုရွယ္လစ္ ဥကၠ႒ၾကီး သခင္ျမကို ဦးစားေပးခဲ့ပါတယ္။ ကြန္ျမဴနစ္ေတြ ဆူပူမႈကို ကိုင္တြယ္ဖို႔ ျပတ္သားတဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ (ႏုိင္) တဲ့ လူ လိုတယ္။ ဥကၠ႒ၾကီးသခင္ျမက သေဘာေကာင္းလြန္း၊ (ေပ်ာ့) တယ္လို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ယူဆတယ္။ ေက်ာ္ၿငိမ္း မင္းကိုင္လို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ဆိုလာတယ္။ ဦေက်ာ္ၿငိမ္းက သူ႔ဥကၠ႒ကို မေက်ာ္ခ်င္။ ဦေက်ာ္ၿငိမ္းရဲ႕ Latin လို (Modus Operandi)၊ အဂၤလိပ္လို Mode of Operation လုပ္နည္းကိုင္နည္းက ေနာက္ကြယ္ကသာ ၾကိဳးဆြဲခ်င္တယ္။ ေရွွ႕ထြက္ေနရာ မလိုခ်င္။ ဦေက်ာ္ၿငိမ္း ဇနီး ေဒၚႏြဲ႕ႏြဲ႔ရီက ႏိုင္ငံေရးနားလည္တယ္။ “ရွင္ … ျပည္ထဲေရးဝန္ၾကီးနဲ႔ စထြက္ရင္ နာမည္ပ်က္မယ္” လို႔ သတိေပးတယ္။ အစည္းအေဝးမွာ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းက ျငင္းလိုက္တယ္။

ဗိုလ္ေအာင္ၾကီးက ေဒၚႏြဲ႕ႏြဲ႔ရီကို လာဆူပူအျပစ္တင္တယ္။ (မွတ္ခ်က္ - ေဒၚႏြဲ႕ႏြဲ႔ရီ၏ ကိုယ္ေရးမွတ္တမ္းမွ)

ဒါ ပါတီက ဆံုးျဖတ္တာလို႔ ဆိုတယ္။ ေနာက္ဆံုး ဖဆပလ အီးစီ (EC) ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို လက္ခံ လိုက္ရတယ္။ ကြန္ျမဴနစ္ေတြ ဦးစီးတဲ့ ဆႏၵျပပြဲ ဆန္လုပြဲမွာ အေရွ႕က မိန္းမနဲ႔ ကေလးေတြကို မပစ္နဲ႔၊ ေနာက္က ကြန္ျမဴနစ္ေတြကို ပစ္လို႔ ေျဗာင္ေၾကညာမွ ရပ္သြားတယ္။

ထင္တဲ့အတိုင္း ျပည္ထဲေရးဝန္ၾကီး အလုပ္က နာမည္ပ်က္တယ္။ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း မသိလို႔မဟုတ္ တာဝန္ကို မေရွာင္ႏိုင္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက သတိၱရိွတယ္။ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း ကိစၥဆိုၿပီး မိန္႔ခြန္းေပးရင္း အစိုးရအဖြဲ႔ရဲ႕ ညႊန္ၾကားမႈနဲ႔ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း လုပ္ရတာလို႔ တာဝန္ခံတယ္။ မရေတာ့ (မွတ္ခ်က္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ မိန္႔ခြန္းမ်ားစာအုပ္ (မေက်နပ္ရင္ ထြက္ေပးမယ္) မိန္႔ခြန္း စာမ်က္ႏွာ ၃၂၁ -၃၂၂ တြင္ ၾကည့္ပါ။)
ကြန္ျမဴနစ္ေတြရဲ႕ ပစ္မွတ္ အျဖစ္ခံရၿပီ။

အာဏာဆိုတာက ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္။

တိုင္ျပည္အာဏာ မေျပာနဲ႔ ေတာထဲမွာပင္ လူ ေလးရာ ေထာင္ဂဏန္းထဲမွာေတာင္ အာဏာေၾကာင့္ အခ်င္းခ်င္း ျဖဳတ္ထုတ္သတ္လုပ္ခဲ့ၾကတယ္ မဟုတ္ပါေလာ? ရဲေဘာ္ေ႒းခမ်ာ မိမိသားအရင္း လက္ခ်က္နဲ႔ ေသခဲ့ရတယ္ မဟုတ္ပါေလာ?

ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာသာ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းနဲ႔ တိုက္ပြဲမွာ အတူရိွလို႔ ကိုယ္ေတြ႔ အေတြ႔အၾကံဳအရ - ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းကို သတိၱမရိွလို႔ စြပ္စြဲလာရင္ ျငင္းဆိုစရာ မရိွပါ။
အခု ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာက တိုင္း ၄ ပဲခူး၊ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းက ရန္ကုန္မွာ။

ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း ဘာေၾကာင့္ တိုင္း ၆ ကို မသြားဘဲ ရန္ကုန္မွာ ေနရတယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေတြထဲမွာ အေရးပါတဲ့ အေၾကာင္းတခုက ရန္ကုန္မွာ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ဦးဘေဆြၾကီး အဖမ္းခံရတယ္။ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းရဲ႕ အားနည္းခ်က္က ရဲေဘာ္ထိရင္မရ။ ဆိုရွယ္လစ္ ရဲေဘာ္အခ်င္းခ်င္း အေသမခံႏိုင္။ အထူးသျဖင့္ ဦးဗေဆြလို ေရာင္းရင္းမ်ဳိး၊ တဖက္မွာ ကြန္ျမဴနစ္ေတြရန္က ရွိေသးတယ္ မဟုတ္ပါလား? ဦးႏုကို ကပ္ေျပာကာ၊ ေဒါက္တာဘေမာ္ကို အကူအညီ ေတာင္းရတယ္။ ဝင္လုဖို႔ ၾကံစည္ရတယ္။ အဲဒီတုန္းက ဇနီးသည္က ကိုယ္ဝန္ ေန႔ေစ့လေစ့ၾကီးနဲ႔။ ကိုကို ေသခဲ့ရင္ ကေလးေတြကို ခ်စ္ေၾကာင္း ေျပာေပးပါလို႔ မွာခဲ႔ရွာတယ္။ ေသမယ္၊ မေသမယ္ မေျပာႏိုင္။ (မွတ္ခ်က္။ ေဒၚႏြဲ႕ႏြဲ႔ရီ၏ ကိုယ္ေတြ႔မွတ္တမ္းမွ)

ကင္ေပတိုင္ကလာအဖမ္း ေနာက္ေပါက္ကေန ထြက္ေျပးခဲ့ရတယ္။ ဦးႏုရဲ႕ တာေတစေနသားမွာလည္း ေဖာ္ျပထားပါတယ္။


ထိုစဥ္က ျဖစ္ရပ္ေတြမွာ ဆိုရွယ္လစ္နဲ႔ ကြန္ျမဴနစ္တို႔ တဦးကိုတဦး မယံုၾကည္မႈမ်ားလည္း ပါပါတယ္။ တပ္ကိုကိုင္ထားသူက ၿပိဳင္ဘက္အဖြဲ႔က ျဖစ္ေနရင္ မိမိလံုၿခံဳေရးကို စိတ္မခ်ႏိုင္။


ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရး စစ္တိုင္းေတြခြဲၾကေတာ့ ပထမ စစ္တိုင္းမႉးေတြကို ေရြးၿပီးမွ ႏိုင္ငံေရးမႉးေတြကို ေရြးပါတယ္။ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းရဲ႕ ကိုယ္ေတြ႔မွတ္တမ္းအရ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာက ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းကို သူ႔တိုင္းလာဖို႔ ဖိတ္ေခၚတယ္။ ဦေက်ာ္ၿငိမ္းအေတြးက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာက ကြန္ျမဴနစ္ ဗိုလ္ရဲထြဋ္က ကြန္ျမဴနစ္ အျပည့္အဝ မျဖစ္ေသး။ ဗိုလ္ရဲထြဋ္က ပိုစိတ္ခ်ရႏုိင္တယ္ေတြးလို႔ ဗိုလ္ရဲထြဋ္တိုင္း သြားမယ္ဆိုၿပီး ေျပာခဲ့တယ္။ သခင္ခ်စ္က ဒါဆို က်ဳပ္ ဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာဆီ သြားမယ္ဆိုၿပီး အဆင္ေျပသြားၾကတယ္။ (မွတ္ခ်က္။ ဦးေက်ာ္ျငိမ္း၏ ကိုယ္ေတြ႔မွတ္တမ္းမွ)

တိုင္းေတြအတြက္ စစ္ေရးတာဝန္ခံ၊ ႏိုင္ငံေရးတာဝန္ခံေတြ ခဲြျပီးျပီ။ တကယ္တိုက္ၾကေတာ့ အားလံုးစီစဥ္တဲ့အတိုင္း ျဖစ္မလာ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက တိုင္း ၁ စစ္ေရးတာဝန္ခံ၊ ကိုဗဟိန္းက တို္င္း ၁ ႏိုင္ငံေရး တာဝန္ခံ။

လက္ေတြ႔က်ေတာာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဟာ ေတာ္လွန္ေရးတခုလံုးကို ေခါင္းေဆာင္ေနရလို႔ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္ (ဆိုရွယ္လစ္) ကို စစ္တိုင္းတာဝန္ယူေစတယ္။ သခင္ဗဟိန္းက တုိင္း ၁ ကို မသြားေတာ။့ ဦးေက်ာ္ျငိမ္းကိုယ္တိုင္ ေရးသြားတဲ့အတြက္ သိခဲ့ရတာပါ။ ဒီအျဖစ္က ရာဇဝင္မွာ သိပ္မထင္ေပၚခဲ့။

စာေပသမားအမ်ားစုက လက္ဝဲယိမ္းတာမို႔ ဖံုးဖိခဲ့ၾကသလားမသိ? က်ေနာ္ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာနဲ႔ ေတြ႔ေတာ့ ဒီျဖစ္ရပ္ကို ေမးၾကည့္တယ္။
ဒါေတာ့ သူ ေနမေကာင္းလို႔ သူ႔ေနရပ္ သူျပန္သြားတာျဖစ္မွာေပါ့လို႔ ခ်က္ခ်င္း ေျဖတယ္။

ကိုေက်ာ္ၿငိမ္းက ဦးဗေဆြၾကီးကို ကယ္ဖို႔ ရန္ကုန္မွာ က်န္ခဲ့တယ္။ တာဝန္က်ရာ တိုင္း ၆ ကို မသြား။ သခင္ဗဟိန္းက တိုင္း ၁ ကို မသြား။ တေယာက္က သတိၱနည္းသူတဲ့၊ တေယာက္က်ေတာ့ က်န္းမာေရးေၾကာင့္တဲ့။

က်ေနာ္အျမင္အရ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာအေနျဖင့္ တေယာက္အေၾကာင္းမွ အတိအက် မသိႏုိင္ပါ။ ကိုယ့္တာဝန္နဲ႔ ကိုယ္ အလုပ္မ်ားေနၾကသူေတြ ျဖစ္တယ္။ အန္ကယ္ မသိဘူးဆိုရင္ ပိုအေျဖမွန္ပါလိမ့္မယ္။

က်ေနာ့္အျမင္ကို ျဖည့္စြက္ရရင္ ဦးေက်ာ္ျငိမ္း ကြန္ျမဴနစ္ စစ္ဗိုလ္ေတြကို စိတ္မခ်သလို ကိုဗဟိန္းက ဆိုရွယ္လစ္ စစ္ဗိုလ္ကို စိတ္မခ်။ တဖက္နဲ႔တဖက္ မယံုႏိုင္ၾက။ ရာဇဝင္ကို အမွန္အတိုင္း ျဖစ္ေစခ်င္လို႔ တင္ျပျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေစာဒက တက္စရာရွိပါေသးသည္။ ဒီကေန႔ အျပင္မွာ ေအာ္ေနၾကသူေတြနဲ႔ အထဲမွာ လႈပ္ရွားေနၾကသူေတြမွာ ဘယ္သူေတြက အႏၲရာယ္ၾကီးမားတယ္လို႔ ထင္္ပါသလဲ။ သတၱိရွိသူလို႔ ယူဆႏိုင္ပါသလဲ။ ဖက္ဆစ္ ဂ်ပန္ၾကားမွာ လႈပ္ရွားရျခင္းက အႏၲရာယ္မေသးပါ။

(သတၱိ) ဆိုသည္မွာ ရင္ဆိုင္တိုက္ရတဲ့ စစ္ပြဲတြင္မွမဟုတ္၊ ေထာင္ထဲမွာ ရန္သူရဲ႕ အညႇဥ္းဆဲခံရေတာ့ (သတၱိ) ရွိမရွိ ေပၚလာျပန္ပါတယ္။

ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ အာဏာသိမ္းျပီးစကာလ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြကို ဖမ္း၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြကို ႏွိမ္နင္းစဥ္၊ ထိပ္တန္း ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြထဲမွာ ဦးေက်ာ္ျငိမ္းဟာ အညႇဥ္းဆဲ အခံရဆံုး ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္တေယာက္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ cage လို႔ ေခၚတဲ့ ေလွာင္အိမ္ထဲမွာထားျပီး အညႇဥ္းခံခဲ့ရပါတယ္။

အာဏာသားကေတာ့ ဗိုလ္မႉးၾကီ္းသန္းညြန္႔ပါ။ ထိုစဥ္က စစ္တပ္ထဲမွာ သန္းညြန္႔ ၂ ေယာက္ ရွိပါတယ္။ အရမ္းသန္းညြန္႔နဲ႔ ရွီကာဂို သန္းညြန္႔။ ဦးေက်ာ္ျငိမ္းကို ႏွိပ္စက္သူမွာ အရမ္းသန္းညြန္႔ ျဖစ္ေၾကာင္း မွတ္တမ္းတင္ပါရေစ။ ဦးတင္ေမာင္ဝင္းရဲ႕ (ႏို္င္ငံေရးသမားနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး) စာအုပ္၊ စာမ်က္ႏွာ ၃၃၁ မွ ၃၃ရ၊ ေရၾကည္အုိင္မွ ဇာတ္လမ္းမ်ားတြင္လည္း တပိုင္းတစ ေဖာ္ျပထားပါသည္။)

ဦးေက်ာ္ျငိမ္းရဲ႕ ေသြးစြန္းေနတဲ့ ေကာ္လာျပတ္ အျဖဴေရာင္ ရွပ္အကႌ်ကို ယေန႔ထက္တိုင္ အမွတ္တရ သိမ္းထားပါတယ္။ ဒါ က်ေနာ္တို႔ မိသားစုအတြက္ မေမ့ေပ်ာက္ႏိုင္တဲ့ သက္ေသတခုပါ။

က်ေနာ္သိသမွ် တင္ျပရပါရင္ ဦးေက်ာ္ျငိမ္းနဲ႔အတူ ဗိုလ္လက်ာ္၊ ဗိုလ္စၾကၤာ၊ ဗိုလ္မႉးထြန္းတင္နဲ႔ UMP တပ္မႉးေဟာင္းေတြ၊ ေအာင္ပင္လယ္ဦးသိန္းေဖ အစရွိတဲ့ စစ္အာဏာရွင္ ဆန္႔က်င္ၾကသူေတြက စစ္အာဏာရွင္ ျပဳတ္က်ေရးကို စဥ္းစားခဲ့ၾကပါတယ္။

စစ္တပ္က ေနာင္မလုပ္ရဲေအာင္ က်ေနာ့္အေဖကို ေရွ႕တန္းတင္ကာ Show Trial လုပ္ၿပီး အျပစ္ေပးဖို႔ အစီအစဥ္ လုပ္လာပါတယ္။ (မွတ္ခ်က္။ ဗိုလ္ၾကီးအုန္းေက်ာ္ျမင့္ကို စေတးခဲ့သည့္အတြက္ ယေန႔အထိ စစ္တပ္တြင္ တန္ျပန္အာဏာသိမ္းမႈ မေပၚေပါက္ေတာ့ပါ။ ဦးေနဝင္း၏ ေတြးနည္းႏွင့္ လုပ္ကြက္ကို ခ်င့္ခ်ိန္ေအာင္ တင္ျပျခင္းပါ။)

ဦးေက်ာ္ျငိမ္းအမႈၾကီးတာကေတာ့ တကယ္ မွန္ပါတယ္။ ဦးဝင္းကို အျပည့္အစံု ထုတ္မေျပာခဲ့တာက ေလးစားမႈေၾကာင့္ အမႈမပတ္သက္ေစခ်င္လို႔ပါ။ ဗိုလ္စၾကၤာ ဝင္တည္းသြားတဲ့အမႈနဲ႔ ဗိုလ္မႉးၾကီးတင္ေမာင္ (ျမတ္ထန္) အဖမ္းခံရပါတယ္။

က်ေနာ္က အဲဒီတုန္းက ၈ တန္းေက်ာင္းသား။ အေဖက ေနာက္ဆံုးေကာင္းမႈ လုပ္ဖို႔ စိတ္ျဖစ္လို႔ ထင္ပါတယ္၊ သားေတြကို ရွင္ျပဳလိုက္ပါတယ္။ အေမက သာသနာ့ရိပ္သာမွာ က်ေနာ္တို႔ ညီအကိုေတြကို သကၤန္းစီးေပးခဲ့ပါတယ္။

က်ေနာ့္ဖခင္ၾကီးခမ်ာ ေနာက္ဆံုး သတ္ေသဖို႔ ၾကိဳးစားခဲ့ရာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း ခ်က္ခ်င္း ေရာက္လာျပီး ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ ေခြေခြေလး ပံုလ်က္လဲေနတဲ့ က်ေနာ့္အေဖကို ေတြ႔သြားရာ စိတ္လည္ျပီး အစီအစဥ္အားလံုးကို ဖ်က္မိန္႔ေပးလိုက္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

တခ်ိန္က ဖဆပလ အဖြဲ႕ၾကီးမွာ အျပိဳင္ျဖစ္ခဲ့ၾကလို႔ ရန္ေဆာင္ခဲ့ၾကတဲ့ ဦးတင္ေမာင္ဝင္းရဲ႕ ဖခင္ၾကီး ဦးဝင္းနဲ႔ ဦးက်ာ္ျငိ္မ္းတို႔ ေထာင္ထဲမွာ ယံုၾကည္မႈအေပၚ ရပ္ခဲ့ၾကတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားအခ်င္းခ်င္း ျပန္လည္သင့္ျမတ္ အျပန္အလွန္ ေလးစားခဲ့ၾကတယ္။

“ဒီကေန႔ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြေတြထဲမွာ ဘယ္သူ႔ကို မင္း အေလးစားဆံုးလဲ” လို႔ ေမးလာရင္ “ဦးေက်ာ္ျငိမ္းတေယာက္ ထိပ္ဆံုးက ပါသည္” လို႔ ေျဖပါမယ္လို႔ ဦးတင္ေမာင္ဝင္းက ေရးသြားခဲ့ပါတယ္။

ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ ေလာကမွာ အတိအက် မသိၾကေပမယ့္လည္း အနည္းနဲ႔ အမ်ား ဦးေက်ာ္ျငိမ္း အႏွိပ္စက္ခံခဲ့ရတာကို သိၾကပါတယ္။ ကြန္ျမဴနစ္ေတြအၾကားေတာ့ မသိပါ? မသိတာလား? မသိခ်င္တာလား? ဆိုတာကို ခဲြျခားဖို႔ ခက္ပါတယ္။


ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာနဲ႔ ကြန္ျမဴနစ္ေတြသာ သံသယနဲ႔ အျမင္ေစာင္းၾကတယ္လို႔ မဆိုႏိုင္ပါ။ ဆိုရွယ္လစ္ေတြမွာလည္း အျပစ္မကင္းလို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ဗေဆြနဲ႔ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ေမာင္ေမာင္တို႔ရဲ႕ ေရးသားခ်က္ေတြမွာလည္း ကြန္ျမဴနစ္ေတြကို အထင္ေသးတာေတြ ရွိပါတယ္။



ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရး မစခင္ပင္ သခင္သန္းထြန္းနဲ႔ ကြန္ျမဴနစ္ေတြ ဂ်ပန္ရန္က ကင္းလြတ္ဖို႔ ရန္ကုန္ကေန ေရွာင္ေျပးၾကျပီလို႔ ဦးေက်ာ္ျငိမ္းကိုယ္တိုင္ သံသယနဲ႔ ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္။

အမွန္က ေတာ္လွန္ေရးကို ဘယ္ပါတီကမွ (မပိုင္) ပါ။

ပုဂၢိဳလ္တဦးတေယာက္ထဲကလည္း (မပိုင္) ပါ။

တိုင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ဳိးကို ခ်စ္စိတ္နဲ႔ အရဲစြန္႔၊ အသက္စြန္႔ကာ ေတာ္လွန္ေရးၾကီးမွာ ကိုယ္ႏိုင္တဲ့ အခန္းက႑ ကေန ဝင္ပါခဲ့ၾကတာပါ။

လြတ္လပ္ေရးကာလ ရာဇဝင္ကို ေရးၾကရာမွာ စာေရးသူအမ်ားစုက ကိုယ္ပါခဲ့တဲ့ အခန္းက႑နဲ႔ သိဖူး ၾကားဖူးတာေလးေတြပဲ ေရးၾကတာပါ။ အပိုင္းအစေတြသာ ျဖစ္ၾကပါတယ္။

ရာဇဝင္ သုေတသီေတြကမွ စာအုပ္စာတမ္း ေျမာက္ျမားစြာကို ဖတ္ရႈေလ့လာၿပီး ဘက္လိုက္မႈမပါဘဲ (Professional ျဖစ္ခဲ့ရင္) မွတ္တမ္းအတြက္ တင္ျပၾကရပါတယ္။

က်ေနာ္ဟာ အေဖ့အေၾကာင္းကို ေရးႏိုင္ဖို႔ စာအုပ္စာတမ္း ေျမာက္ျမားစြာကို ရွာေဖြဖတ္႐ႈ႐ံုမက အခ်ိန္ေပး သုေတသန ျပဳခဲ့ရပါတယ္။ အေဖတို႔ေခတ္က လူႀကီးေတြ ျပန္ေျပာၾကတာေတြ၊ ေဆြးေႏြးၾကတာေတြ ကတဆင့္ သိခဲ့ရတာေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ အမ်ားကို မထုတ္ျဖစ္တဲ့ စာတမ္းေတြ (Unpublished documents) ကို က်ေနာ္ စုေဆာင္းထားပါတယ္။

လူငယ္ေတြကိုလည္း ဘက္စံုအျမင္ကို ယူၿပီးမွ Full-Context အေနနဲ႔ ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။

အမွန္က ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ကို တာဝန္ယူ လႊတ္သူမ်ားမွာ ယူဂ်ီလို႔ေခၚတဲ့ ေျမေအာက္ ေတာ္လွန္ေရးသမား ျဖစ္ပါတယ္။ တကသ ေကာလိပ္ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ သခင္ျမရဲ႕ တို႔ဗမာ အစည္းအ႐ံုးဝင္ေတြ ျဖစ္ၾကတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ ဗိုလ္လက်္ာ၊ ဗိုလ္ေဇယ်၊ ကိုဗေဆြ၊ ကိုေက်ာ္ၿငိမ္း၊ ကိုဗဟိန္း၊ သခင္ခ်စ္တို႔ ပါဝင္ခဲ့ၾကတယ္၊ ျပည္သူ႔ အေရးေတာ္ပံု ပါတီလို႔ ေခၚၾကတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက အေျမာ္အျမင္ၾကီးတယ္။ ဂ်ပန္အတြက္ လူလႊတ္ေတာ့ အဖြဲ႔စံုေအာင္ပါဖို႔ သတိေပးတယ္။ ေဒါက္တာဘေမာ္ အဖြဲ႔ကိုေတာင္ လွ်ိဳ႕ဝွက္ အစည္းအေဝးကုိ ဖိတ္ပါတယ္။ အေၾကာင္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းနဲ႔ သခင္ခ်စ္တို႔ ရန္ကုန္မွာ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ က်န္ခဲ့ၾကတယ္။ သခင္ခ်စ္ဟာ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီမွာ ယူဂ်ီ ဘိုးေအျဖစ္လာပါတယ္။ သတၱိမရွိဘဲ၊ ဲအသက္မစြန္႔ရဲဘဲ ယူဂ်ီေခါင္းေဆာင္ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာရဲ႕ သားမက္ - ၈၈၈၈ အၿပီး အဖမ္းခံရတဲ့ ကြန္ုျမဴနစ္ပါတီ္ (အထက္ဗမာျပည္) ယူဂ်ီေခါင္းေဆာင္ ဦးသက္ခိုင္ တေယာက္ကိုသာ ေမးၾကည့္ၾကပါ။

အသက္ေပး လုပ္ခဲ့ရတဲ့ ေရာင္းရင္းေတြျဖစ္လို႔ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းဟာ သခင္ခ်စ္ကို သံေယာဇဥ္ၾကီးရွာတယ္။ အေမကလည္း သခင္ခ်စ္ မိန္းမကို ခင္ရွာတယ္။ မေမ့ႏိုင္ၾက။ သခင္စိုး၊ သခင္သန္းထြန္းတို႔က ဂ်ပန္နဲ႔ ေပါင္းရမွာကုိ လက္မခံခဲ့ၾက။ ဒါ့ျပင္ သူတို႔က သခင္ႏုနဲ႔အတူ ေထာင္ထဲမွာ ယူဂ်ီသမားေတြစြန္႔ၿပီး ေျမေအာက္ ေတာ္လွန္ေရး လုပ္ခဲ့ၾကလို႔ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ ဂ်ပန္ေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ေၾကာင့္ ေတာ္လွန္ေရးၾကီး အစရလို႔ အရွိန္ေကာင္းခဲ့တယ္။ သခင္သိန္းေဖ အိႏိၵယျပည္ကို စြန္႔သြားခဲ့လို႔ Force 136 နဲ႔ ခ်ိပ္မိခဲ့တယ္။ ကြန္ျမဴနစ္၊ စစ္တပ္၊ ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ပံုပါတီ စုမိလို႔ ဖဆပလ ေပါက္ဖြားခဲ့ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေၾကာင့္လည္း အားလံုး စုမိၾကပါတယ္။ အားလံုး …. အားလံုး ….. အခ်ိပ္အဆက္ေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ လူမသိ သူမသိ ေပးစပ္ခဲ့သူုေတြက အနႏၲ။ လူသိ သူတခ်ိဳ႕သာ ေက်ာ္ၾကားခဲ့ၾကပါတယ္။

အစက္တစက္ထဲကို ကြက္မၾကည့္ႏိုင္ပါ၊ မၾကည့္သင့္ပါ၊ အစက္အားလံုးကို ဆက္ကာ …. ဆက္ကာ …. ၾကည့္ရပါမယ္။

ဒီလို ၿခံဳၾကည့္တတ္ရင္ သူေတာ္တယ္၊ ငါေတာ္တယ္၊ ငါ့ပါတီက ဦးေဆာင္ခဲ့တယ္၊ သူ႔ပါတီက ဦးေဆာင္ခဲ့တယ္လို႔ မဏၭပ္တိုင္ တက္ျပေနစရာ မလိုေတာ့ပါ။ ေတာ္လွန္ေရးဆိုတာက တေယာက္ အားနဲ႔ ယူလို႔ မရပါ။ အမ်ားအားနဲ႔ ယူမွ ရႏိုင္ပါတယ္။

ရွစ္ေလးလံုး အေရးေတာ္ၾကီး မျဖစ္ခင္္ ႏွစ္မ်ားမွာ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီက ျပည္တြင္းရွိ ႏိုင္ငံံေရးသမားၾကီးေတြကို ဆက္သြယ္ခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္သူေတြ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ သတၱိရွိရွိ ျပန္ၾကားခဲ့တယ္ဆိုတာကို ထုတ္ေဖာ္ ေစခ်င္ပါတယ္။ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းရဲ႕ ျပန္စာကိုဖတ္ၿပီး သခင္ဗသိန္းတင္ မ်က္ရည္လည္သြားတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြမွာ မွားယြင္းတဲ့ အယူအဆ ရွိတယ္လို႔ ျမင္မိပါတယ္။ သူရဲေကာင္း ကိုးကြယ္တဲ့ ဝါဒ အက်င့္ ျဖစ္ပါတယ္။ မိမိ အထင္ၾကီးသူကိုေသာ္၎၊ ကိုးကြယ္သူကိုေသာ္၎ အျပစ္မျမင္ၾကေတာ့၊ ျပန္မေမးရဲ ၿပိဳင္မေဆြးေႏြးရဲၾက။ သူရဲေကာင္းဆိုသူေတြမွာ ဘုရားရဟႏၲာ မဟုတ္ၾကပါ။ ပါတီစံု ဒီမိုကေရစီကို တကယ္ယံုပါရင္၊ Critical-Thinking တကယ္ရွိပါရင္ မိမိတို႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ေမးခြန္းထုတ္ရဲရပါမယ္။

က်ေနာ့္အျမင္အရ ျမန္မာျပည္ကို ဖ်က္ဆီးခဲ့တာက ဦးေနဝင္းရဲ႕ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဆိုးၾကီးနဲ႔ စစ္ဗိုလ္ ခ်ည္းသက္သက္ မဟုတ္ရပါ။

မဆလကို ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံအားေပးခဲ့ၾကတဲ့ ကြန္ျမဴနစ္ေတြလည္း ပါၾကပါတယ္။ ၎တို႔ ေထာက္ခံၾကရာမွာ ဦးေနဝင္းက ပါတီစံု ဒီမိုကေရစီအစား ဗဟိုဦးစီးစနစ္ကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ Marx ဝါဒ Marxism ကို လက္ခံေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီကေန႔ လူငယ္ေတြကို သတိရွိေစခ်င္ပါတယ္။

က်ေနာ္ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာကို ေလးစားမႈ ေလွ်ာ့မသြားပါ။ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာကို သိေစခ်င္ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာသာမက ေဒါက္တာလွေက်ာ္ေဇာနဲ႔ ဦးေအာင္ေက်ာ္ေဇာတို႔ကိုလည္း ေလးစား ခင္မင္မိပါတယ္။ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာနဲ႔ မိသားစုအေနနဲ႔ က်ေနာ့္အျမင္နဲ႔ တင္ျပခ်က္ကို နားလည္ ေစခ်င္တယ္။

ကြန္ျမဴနစ္၊ ဆိုရွယ္လစ္ရယ္မဟုတ္ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ တိုင္းျပည္ကိုခ်စ္လို႔ အသက္ေပး တိုက္ခဲ့ၾက သူခ်ည္းေတြပဲ ျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ကိုယ္သာတယ္၊ သူသာတယ္လို႔ မျမင္ပါ။ ယံုၾကည္မႈ၊ ပုဂၢိဳလ္နဲ႔ တာဝန္ကို ခြဲျခားျမင္ေစလိုပါတယ္။

ေနာက္ေခတ္ လူငယ္ေတြ ပိုနားလည္လို႔ ညီညြတ္ေစလိိုတာက စာေရးသူရဲ႕ ေစတနာပါ။

အားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်မ္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

1 comment:

အိုးေဝေအာင္ said...

ေလးစားစြာ ဖတ္ရွဳသြားပါတယ္။

Post a Comment